Nieuwe directeur wil klantvriendelijker Academisch Ziekenhuis Paramaribo

Twee maanden is Antoine Brahim nu directeur van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP). Er was veel waardering voor zijn voorganger, Eddy Joemmankhan, maar Brahim moet een verschil maken: een professioneler en moderner ziekenhuis. Een gesprek over zijn plannen en ambities. “We ontkomen niet aan vervanging van de hoogbouw.”

Bij uw aanstelling ontstond er commotie over uw salaris. Hoe kijkt u daar op terug?

“Ik kan me voorstellen dat er dyugudyugu was over mijn salaris. Ik wil benadrukken dat ik niet heb gesolliciteerd naar deze functie. Ik heb ook niet meteen ja gezegd. Ik werk voltijds en ik zal alles doen om de inkomsten voor het ziekenhuis te verhogen en ik garandeer een adequate besteding van dat geld. Er leefden ook bij het personeel vragen, we zijn daar in de kennismakingstijd op ingegaan.

Wat zijn uw plannen met het AZP?

“In overleg met de vakgroepen van medici stellen we een operationeel plan op, dat is de aanzet voor de nieuwe strategie tot 2020. Ik wil alle goed lopende zaken meenemen. We moeten optimale, hoogwaardige zorg garanderen. En verzekeren dat de zorg bereikbaar en betaalbaar blijft. Maar we moeten van mentaliteit veranderen. De dienstverlening van het AZP moet klantvriendelijker worden. Ik wil me ook concentreren op een adequate financiële verslaggeving. We hebben een achterstand: het laatste jaarverslag dat is goedgekeurd stamt uit 2005. We hebben de verslaggeving afgerond tot 2010; waarom die verslagen nog niet zijn goedgekeurd heb ik nog niet bekeken. We wachten op goedkeuring door landsaccountantsdienst.

De nieuwe Raad van Commissarissen is ook nog niet geïnstalleerd. Hoe kunt u die benoeming vlottrekken?

“Dat ligt in handen van de regering. Er zijn zeven kandidaten, en met twee daarvan [Jerrel Pawiroredjo en Roy Haverkamp… red] zijn er problemen. Daar kan ik weinig aan doen.”

Waar schiet het AZP nu tekort in klantvriendelijkheid?

“Tien jaar geleden moest je naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Tegenwoordig kan dat in private klinieken, daar doen ze ook scans. Dat is toe te juichen, want de dienstverlening is verbreed. Maar de ziekenhuizen moeten daar wel op reageren. Je moet dat marktaandeel weer terugwinnen. Nu is er in het AZP teveel tijd nodig om een afspraak te maken. En mensen wachten te lang op de resultaten van een onderzoek. Daar spelen die klinieken op in.”

Wat gaat u veranderen aan de opleiding van het personeel?

“Ik wil specialisten meer in staat stellen zich bij te scholen en wetenschappelijk onderzoek te doen. Onze medewerkers moeten meer wetenschappelijke publicaties uitbrengen, dat willen ze zelf ook. We zijn per slot van rekening een academisch ziekenhuis. Wetenschappelijk is Suriname relatief onontgonnen terrein. We hebben malaria weliswaar teruggedrongen, maar er is nog steeds behoefte aan onderzoek naar die ziekte. Dat geldt ook voor dengue, diabetes en oogaandoeningen.”

Welke zorg wilt u uitbreiden?

“Ik wil binnen een paar jaar van negen naar twaalf oogartsen. Onze oogartsen zijn heel dynamisch, maar we moeten ze wel accommoderen met nieuwe gebouwen en technologie. Dat geldt ook voor ons thoraxcentrum, voor hart- en longproblemen. Dan kunnen we onze expertise ook exporteren naar Guyana, Frans-Guyana en de Caricom. Bovendien is het ‘beddenhuis’, de hoogbouw van het ziekenhuis waar de patiënten liggen, zeer verouderd. Het is opgeleverd in 1966. We ontkomen er niet aan om een nieuw gebouw neer te zetten. Dat duurt nog minimaal vijf jaar. Op de korte termijn moeten we het gebouw hoe dan ook renoveren. Ook onze operatiekamer en intensive care (IC) moeten worden gemoderniseerd. Ik ga de IC uitbreiden van tien naar twaalf tot vijftien bedden. Daarmee kunnen op jaarbasis minimaal 135 levens gespaard worden, durf ik te zeggen.”

Hoe komt u aan het geld voor die uitbreidingen?

“We zijn in overleg met het ministerie van Volksgezondheid. We weten dat de regering aan kredieten uit het buitenland kan komen. Daarnaast zijn er in Suriname grote bedrijven met gemeenschapsfondsen. We gaan een groep, Vrienden van het AZP, oprichten om die ondernemingen te interesseren ons te helpen.”

Hoe houdt u de zorg betaalbaar?

“Trinidad is een doembeeld voor mij. Juist in tijden van economische groei is de gezondheidszorg daar slechter en minder toegankelijk geworden. Ik ben bang dat dat in Suriname ook gebeurt. De zorg moet ook voor de 30 procent min- en onvermogenden betaalbaar blijven. Onze economische groei moeten we ten goede kunnen laten komen van de gezondheidszorg. Daarom juich ik toe dat de regering Bouterse-Ameerali per eind 2013 iedereen verzekerd wil hebben.”

Minister Blokland wil een verplichte premie, wat vindt u?

“Ik heb nog niet met Blokland gesproken over de precieze manier waarop die verzekering tot stand komt, maar het streven is goed.”

Werkt de Surinaamse gezondheidszorg efficiënt?

“Ik wil me niet aan die discussie wagen. De overheid subsidieert nu zowel openbare ziekenhuizen als particuliere instituten. Op de lange termijn kan dat doorgaan, maar moeten we wel meer inzicht krijgen in de financiële problematiek.”

En het AZP zelf, kan dat besparen?

“Ik denk dat we efficiënter kunnen werken. We streven ernaar financieel zelfstandiger te worden. Maar mensen moeten niet vergeten hoe groot het AZP is. We hebben 1900 medewerkers over vier locaties, en we krijgen 4500 mensen per dag over de vloer. Bovendien doen we veel dingen waar we geen geld mee verdienen, zoals het mortuarium en het revalidatiecentrum.”

Hoe houdt u de zorg toegankelijk voor het binnenland en de districten?

“Onze oogheelkunde is een voorbeeld van hoe je zorg naar de mensen toe brengt. Bijvoorbeeld met de Oogbus, waar mensen zich kunnen laten onderzoeken. Ik heb me net ingeschreven voor de missie die het Oogcentrum in februari naar het binnenland onderneemt. Er worden dan ter plekke zo’n twintig tot honderd oogoperaties uitgevoerd. Indrukwekkend. Het scheelt wel dat er voor die operaties geen anesthesie nodig is, dat maakt het voor het thoraxcentrum ingewikkelder om zulke missies uit te voeren. Maar het thoraxcentrum is wel goed bezig in Nickerie en ondersteunt het ziekenhuis in Wanica. Als mensen dicht bij huis worden geholpen verlicht dat ook de druk op onze hoofdlocatie.”.-.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s