De verrassende ontslagronde van Bouterse

Met Ivan Cairo

President Bouterse ontsloeg met de ministers Ramon Abrahams en Ginmardo Kromosoeto een oude strijdmakker en een sympatieke organisator. Hun departementen konden de hoge verwachtingen die de regering Bouterse-Ameerali heeft gewekt, niet waarmaken.

PARAMARIBO – Er wordt overal gewerkt, dat ziet u toch? Zo luidde de geliefde bezweringsformule van Ramon Abrahams om zijn critici de mond te snoeren. Maar kennelijk had hij zijn toverkracht verloren. Gisteren moest Abrahams het veld ruimen als minister van Openbare Werken.

Zijn ministerschap kende enkele verworvenheden. Vooral buiten Paramaribo werd er werk gemaakt van de asfaltering van wegen. De weg Albina, een grote verworvenheid voor de ontwikkeling van Suriname, kwam gereed.

Maar op andere terreinen wist Abrahams de grote verwachtingen die de regering Bouterse-Ameerali had gewekt, niet waar te maken. Het werk aan de Waterkant, een emotioneel belangrijk deel van de stad en een visitekaartje voor de toeristenindustrie, sleepte maar voort. Dat Abrahams gelden voor de Commewijnerivierdijk aan dat project onttrok en in de Waterkant stopte, maakte dat er niet beter op. Onzekerheid over de bouw van de Commewijnerivierdijk, zorgde voor bezorgdheid bij bewoners en politieke ruzie met districtscommissaris Ingrid Karta-Bink.

Besmeurd imago

Er is nog meer dat de OW-minister niet mee had. Paramaribo groeide onstuimig mee met de economische groei, maar de stedenbouwkundige planning bleef daarbij achter. Abrahams kwam in de drie jaar van zijn ministerschap niet met een visionair plan voor de ontwikkeling van de stad. Zijn OW lapte wegen op en plaatste drempels, meer niet. De verkeersveiligheid nam niet toe, het aantal verkeersdoden bleef stijgen.

De afgeblazen bouw van de brug bij Carolina en die over de Corantijnrivier bleek een debacle, die de Staat nodeloos enkele miljoenen euro’s heeft gekost. Abrahams bezoedelde zo, wat één van de ambitieuze projecten van president Bouterse had moeten worden.

Abrahams ministerie kreeg ook van gewone Surinamers steeds meer kritiek. Onder de middenklasse steeg de verontwaardiging over lukraak in woonwijken opgetrokken warenhuizen en loodsen. Particuliere verkavelingsprojecten bleken van geen kant te deugen en burgers werden gedupeerd door wekenlange wateroverlast bij de minste of geringste stortbui.

Het departement slaagde er nauwelijks in om zijn decennialange imago van corrupte geldmachine van zich af te schudden. Twee maanden geleden gaf Abrahams’ directeur Lloyd Kotzebue in deze krant nog toe met lege handen te staan om de bouwwoede te beteugelen. “We zijn aardig corruptiegevoelig”, zei Kotzebue toen.

Abrahams had ondertussen niet bepaald een schoon imago. Hij zat nauwelijks behoorlijk op het pluche van de ministersstoel of hij liet de vleugel waarin zijn werkkamer bij OW is ondergebracht onderhands renoveren voor ruim SRD 600.000. De gunning ging naar een bedrijf van zijn schoonzoon.

Ook het pimpen van zijn dienstauto voor een enorm bedrag op kosten van de Staat was koren op de molen van de oppositie. Een bedrijf van hem en zijn kinderen mocht ICT-producten voor Openbare Werken leveren. Een ánder bedrijf waarin zijn dochter een topfunctie heeft mocht een deel van de renovatie van het presidentieel paleis voor zijn rekening nemen.

Abrahams nam in het parlement een superieure houding aan. Hij leek bijna untouchable. De beschuldigingen dat hij onderhands gunningen had verstrekt aan bedrijven die aan hem zijn gelieerd, pareerde hij met procedurele argumenten. Tot gisteren wist hij de aanvallen van VHP-corruptiekanonnier Mahinder Jogi goed te doorstaan. Jogi, af en toe ondersteund door partijgenoot Asiskumar Gajadien, liet geen enkele gelegenheid onbenut om het beleid van Abrahams onder vuur te nemen.

Frustraties grondbeleid

Dat de sympathieke Ginmardo Kromosoeto ook het veld moet ruimen, komt als een nog grotere verrassing dan de exit van Abrahams. Kromosoeto geldt als de sterkste bewindsman op Ruimtelijke ordening Grond- en Bosbeheer (RGB) sinds dit ministerie in 2005 in het leven werd geroepen. Milieuorganisaties waren blij met Kromosoeto omdat hij openstond om met hen te kijken naar oplossingen. Ook werd hij door medewerkers van bijvoorbeeld de Stichting Bosbeheer en Bostoezicht (SBB) gezien als iemand die veel in het veld was.

Vooral het gronduitgiftebeleid heeft Kromosoeto de das omgedaan. Na Michael Jong Tjien Fa (Pertjajah Luhur) die tijdens de regering-Venetiaan / Sardjoe een puinhoop maakte van het gronduitgiftebeleid, slaagden zijn opvolgers Martinus Sastroredjo en Simon Martosatiman er niet in de augiasstal op te ruimen. Ook Kromosoeto beet er zijn tanden stuk op. Organisatorisch heeft hij diverse verbeteringen aangebracht, maar toch bleef het gronduitgiftebeleid een zorgenkind. Het beleid was te zwaar gepolitiseerd.

Obstructie en regelrechte sabotage door ‘restanten’ van het Nieuw Front bleven het gronduitgiftebeleid blokkeren. Zelfs een commissie waarin ook parlementariërs zitten, kon de zaak niet snel genoeg vlot trekken. Door het stroeve beleid bij RGB kwam het huizenbouwprogramma van president Bouterse zeer moeizaam van de grond. Het ministerie kon niet snel genoeg voor bouwdoeleinden geschikte domeingronden beschikbaar stellen. Met nog twee jaar te gaan haalt de regering de bij haar aanvang aangekondigde achtduizend volkswoningen niet meer.

Ook zijn standvastige houding om niet a la dol mee te werken aan het verstrekken van domeingrond aan partijgenoten en sympathisanten van de regering is Kromosoeto niet in dank afgenomen. Menige NDP’er kreeg van hem te horen dat ze evenals alle andere burgers de normale procedures van grondaanvraag moesten volgen. En dat zette natuurlijk kwaad bloed. Door de toenemende druk vanuit zijn partij, gooit hij nu de handdoek in de ring.

Niet transparant

“Moest Kromosoeto weg omdat hij bepaalde mensen niet wilde accommoderen? Je kunt er nu alleen maar over speculeren”, reageert politicoloog Hans Breeveld. Hij stelt vast dat het de regering Bouterse-Ameerali ontbreekt aan transparantie. “We hebben zelfs nooit een verklaring gehad waarom Wonnie Boedhoe is afgetreden als minister van Financiën”, zegt Breeveld. Volgens hem zou een wisseling van de wacht niet via de media in de openbaarheid moeten komen, maar via de regeringsvoorlichtingsdienst. “Voor de buitenwereld is dit geen signaal totdat er een verklaring komt vanuit het staatshoofd”, vindt de oud-minister. Volgens hem is Bouterse een verklaring verplicht aan het volk. “Zeker als je bedenkt dat hij een kruistocht tegen corruptie heeft beloofd. Is deze maatregel onderdeel daarvan?”.-.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s